Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Nietrzymanie moczu u mężczyzn

Drukuj
Ten problem medyczny jest najczęściej diagnozowany u kobiet, szczególnie tych, które rodziły drogami naturalnymi. Nietrzymanie moczu (NTM) jest objawem, który także jest diagnozowany u mężczyzn. Polega na bezwiednym wypływaniu moczu z pęcherza moczowego przez cewkę.

Przyczyny NTM u kobiet i u mężczyzn mogą być zupełnie odmienne. U mężczyzn mają często pochodzenie jatrogenne (wynik operacji chirurgicznych na sterczu), lecz ich patogeneza jest w sumie podobna. NTM ma miejsce wtedy, kiedy dochodzi do upośledzenia czynności zwieracza cewki lub nieświadomej czynności skurczowej mięśnia wypieracza pęcherza, skutkującej nadmiernym wzrostem ciśnienia w pęcherzu, ponad wartości krytyczne ciśnienia zamknięcia aparatu zwieracza cewki.

Jak sobie radzić?

Najprostszym i logicznym wyborem jest jedynie konsultacja lekarska. Farmakoterapia zalecona przez urologa lub nawet zabieg chirurgiczny często kończą problem i pacjent dochodzi do zdrowia. Niestety, nie wszyscy mogą być leczeni chirurgicznie, a leki nie zawsze mogą być stosowane lub nie zawsze przynoszą efekty. Dobrym i skutecznym uzupełnieniem tych działań może być rehabilitacja mięśni dna miednicy mniejszej za pomocą elektrostymulacji.

Elektrostymulacja

Elektrostymulacja pobudza mięśni dna miednicy mniejszej do wykonywania skurczy za pomocą impulsów elektrycznych. Mięsień nie jest w stanie odróżnić pobudzenia pochodzącego z mózgu od pobudzenia sztucznym sygnałem elektrycznym, a przy odpowiednio dopasowanej charakterystyce impulsów elektrycznych można zmusić mięsień do bardzo intensywnej pracy. Elektrostymulację tego rodzaju przeprowadza się jedynie za pomocą sond analnych (doodbytniczych). Pozwalają one nie tylko na elektrostymulację i wzmocnienie mięśni Kegla, lecz także pozwalają nauczyć się kontrolowanych skurczów tych mięśni. Niezwykle istotnym bowiem jest zrozumienie ich roli w procesie hamowania wypływu moczu.

U tych pacjentów, u których nie ma przeciwwskazań bezwzględnych do elektrostymulacji, rehabilitacja tą metodą daje dobre rezultaty już po kilku tygodniach ćwiczeń. Elektrostymulacja jest wskazaniem nie tylko w celu poprawy kontroli pęcherza moczowego, ale i przy zaburzeniach seksualnych wynikających z osłabienia mięśni. Przezodbytowa elektrostymulacja stosowana jest ponadto do wzmocnienia mięśni zwieraczy odbytu w przypadku nietrzymania stolca.

Elektrostymulacja jest tu nie tylko doskonałym i bezpiecznym uzupełnieniem innych metod leczenia, lecz może samodzielnie pozwolić pacjentowi na wzmocnienie mięśni dna miednicy i przesunąć w czasie interwencję lekarską innego typu. O doborze metody leczenia NTM może zadecydować jedynie urolog, mając na względnie stan ogólny pacjenta oraz jego predyspozycje do zastosowania danej metody rehabilitacyjnej lub terapeutycznej.

Wybór elektrostymulatora

Do elektrostymulacji mięśni Kegla stosuje się elektrostymulatory nerwowo-mięśniowe, zwane czasami elektrostymulatorami EMS. Można do tego celu zastosować dedykowany elektrostymulator do ćwiczenia mięśni Kegla u kobiet (np. itouch SURE lub Elise). Obecna w zestawie takiego urządzenia sonda dopochwowa będzie oczywiście niepotrzebna i należy ją zastąpić sondą rektalną, którą trzeba zakupić dodatkowo.
Zaletą aparatów dedykowanych jest to, że posiadają one gotowe programy (parametry impulsów) dobrane do stymulacji mięśni Kegla i nie trzeba ustawiać ich samodzielnie.

Można jednak zastosować dowolnie inny aparat do elektrostymulacji, o ile tylko posiada rodzaj stymulacji EMS. Parametry stymulacji ustawiamy wtedy sami. Argumentem za wyborem takiego właśnie rozwiązania jest to, że nie nabywamy aparatu z niepotrzebną sondą dopochwową, a zakupiony aparat możemy wykorzystać też do innych celów. Więcej na ten temat na stronie: Elektrostymulatory uniwersalne.
Do aparatu należy dokupić tylko sondę rektalną.

Sondy rektalne

Zadaniem sondy rektalnej jest doprowadzenie impulsów elektrycznych do mięśni dna miednicy lub mięśni zwieraczy odbytu za pomocą elektrod dotykających ściany odbytu. Sonda składa się z dwóch elektrod, które mogą być usytuowane na bokach sondy lub w formie pierścieni (głęboko i płytko). Poniżej znajduje się opis trzech rodzajów takich sond. Wybór sondy najlepiej skonsultować wcześniej z lekarzem.

 Sonda rektalna PR-06 Everyway
sonda doodbytnicza PR06
Najprostrzy i zarazem najtańszy rodzaj pierścieniowej sondy rektalnej niewielkich rozmiarów.
Długość: 85mm, Średnica: 14/10mm
 Sonda rektalna PR-13 Everyway
sonda odbytnicza/analna PR13
Wąska, długa i bardzo popularna sonda rektalna pierścieniowa z możliwością regulacji. Konstrukcja sondy pozwala na dobre ułożenie podczas elektrostymulacji.
Długość: 108mm, Średnica: 19.6/12mm
Sonda rektalna ANUFORM
sonda rektalna Anuform
Wyjątkowy, anatomiczny kształt zapewnia najbardziej komfortowe warunki elektrostymulacji. Idealnie dopasowana do kanału odbytu. Pozwala na swobodniejsze ruchy ciałem podczas zabiegu.
Długość: 83mm, Średnica: 25mm




Joomla 1.6 Templates designed by Joomla Hosting Reviews